#18 Help, ik kan niet tegen bloed

7 nov 2020

Studio EHBO Bloedfobie Help ik kan niet tegen bloed

Hemafobie, zegt jou dat wat? Nee, het is geen angst om de Hema binnen te wandelen. Hemafobie, ook wel bekend onder de naam Hematofobie, is een fobie of angst tegen bloed. Het staat ook wel bekend als bloedfobie, bloedangst of bloedvrees. Hemafobie kent zowel de ergo als de exo vorm. Bij ergo heb je geen angst voor je eigen bloed, maar voor bloed bij een ander. Bij exo kan het zien van elk bloed tot een angstaanval leiden. Daar zit je dan met je fobie… Je wist je jarenlang te redden, maar nu je kinderen hebt of in de kinderopvang werkt, wil je hen wel kunnen helpen bij een ongelukje. Ook als er bloed bij komt kijken…

Oorzaak
Hoe het komt daar zijn de meningen over verdeeld, enerzijds zegt men het niet te weten, anderzijds wijt men dit aan een traumatische gebeurtenis uit het verleden. Maar laatstgenoemde beaamt niet iedereen die last van deze angst heeft.

Wat het met je doet
Je snapt er niets van, je bubbelt, je bruist en je bent totaal niet bang aangelegd en toch kamp je met dit probleem. Op Girlscene.nl vertelt Rose over haar angst. Niet alleen het zien van bloed, maar ook gesprekken over bloed kunnen er al voor zorgen dat ze misselijk wordt, duizelig of zelfs moet flauwvallen. Zelfs de gedachte aan bloed maakt al dat ze misselijk wordt.

Belemmeringen
In hoeverre je er last van hebt verschilt per persoon. Het kan je belemmeren om bepaalde activiteiten te ondernemen. Soms kun je situaties vermijden, maar dat lukt lang niet altijd. Rose van Girlscene.nl legt uit dat haar ongesteldheid een verschrikking is, terwijl een ander daar totaal geen last van heeft. Er zijn ook situaties waar je onverwachts toch met bloed geconfronteerd wordt. Je kan het niet altijd uit de weg gaan.

Behandeling
Door middel van psychologische hulp en begeleiding kun je je angst onder controle krijgen. In extreme gevallen is het zelfs mogelijk om een pacemaker te laten plaatsen, om flauwvallen tegen te gaan.

Onbegrip
Mensen stuiten soms op onbegrip vanuit hun omgeving. Maar laat het niet iets zijn waar je je voor moet verantwoorden. Het is zoals het is. Jij bent uniek, met alles wat je meeneemt. Misschien heb je wel gedacht dat dit iets is waar je geen grip op hebt en dat je dit moet accepteren voor de rest van je leven. Weet dan dat er mogelijkheden zijn om je angst aan te pakken. Ga na in hoeverre jij er last van hebt en of je hier iets mee wilt doen.

Knop om
Dit verschijnsel is ook binnen mijn familie een punt van aandacht. Mijn moeder wordt er niet koud of warm van, maar haar kinderen wel. De een heeft er net wat meer last van dan de ander. We lachen er zelf het hardst om, maar worden heel klein op het moment dat er zich iets voordoet. Vervolgens vertellen we in geuren en kleuren onze gebeurtenissen op een verjaardag, omdat we het ergens ook wel een beetje gek vinden dat we van ´zoiets´ van ons stokkie gaan of onwel worden. Flauwvallen bij een losse tand bij de tandarts, nachten niet kunnen slapen omdat je moet bloedprikken, zo snel mogelijk je vingers in je oren stoppen zodra je het woord ‘bloed’ hoort vallen, ´wakker worden´ in de prikpoli tijdens het bloedprikken of op je eigen keukenvloer nadat je je vinger tussen de deur hebt gehad, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wat een held
Mijn oudste zus heeft het in dit opzicht behoorlijk zwaar te pakken en ze vertelde me laatst een heldenverhaal. Ze was onderweg op haar fiets toen uit het niets een vrouw in paniek de straat op rende en om hulp vroeg. Mijn zus wilde helpen, maar wist nog niet waarmee. Eenmaal haar hulp aangeboden, kwam ze er al gauw achter dat de partner van de vrouw zichzelf met een stuk gereedschap in zijn voet had gesneden. De man was lijkbleek en het bloed gutste uit zijn voet. Of mijn zus de wond wilde dichtdrukken…dan kon die mevrouw 112 bellen. Aiks. Reden genoeg voor mijn zus om van haar stokkie te gaan. Maar wat gebeurde er? Het lukte haar om de wond dicht te drukken en ze hield stand. In deze noodsituatie ging bij haar een knop om. Wat een held!

Ook ik ken de angst
Door de jaren heen heeft mijn eigen angst voor bloed steeds kleinere vormen aangenomen. Maar ik weet ook dat de knop om kan. De angst heeft me zelfs jarenlang tegengehouden om actief te zijn in de eerstehulpverlening, maar de wens om mensen in nood te helpen was groter. Toen ik moeder werd en al de nodige ongelukken en ongelukjes voorbij had zien komen, was voor mij de maat vol. Ik herinner me het ongeluk waarbij mijn driejarige dochter van de leuning van de bank was gevallen, rechtstreeks met haar voorhoofd op een Duplo-plaat. Het bloed gutste eruit. Op dat moment ben je niet bezig met je eigen bloedvrees, nee dan wil je maar één ding en dat is je kind helpen. Dat was misschien wel letterlijk de druppel die ervoor zorgde dat ik me inschreef voor een cursus Kinder EHBO.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hematofobie
https://www.girlscene.nl/artikel/10019-heftig-verhaal-ik-heb-hematofobie

Studio EHBO Paula Terpstra smile

Hi, ik ben Paula

Ik ben gediplomeerd Instructeur Eerste Hulp en Reanimatie volgens Het Oranje Kruis en de Nederlandse Reanimatie Raad. Ik ben eigenaar van Studio EHBO en geef cursussen Eerste Hulp Aan Kinderen (EHAK), ofwel Kinder EHBO. Tijdens mijn lessen leer ik ouders, en mensen die met kinderen werken, alles wat ze moeten weten over eerstehulpverlening aan baby’s en kinderen. 

Met mijn blogs wil ik nieuws en waardevolle kennis met je delen. Er is zoveel belangrijks waar we veel te weinig bij stil staan. Daar wil ik je bewust van maken. Betere kennis leidt tot meer zelfvertrouwen en betere hulp. Dit is wat ik iedere ouder en verzorger gun. Maar ook ieder kind.

meest recente berichten

#17 Les op locatie, ook dat kan!

#17 Les op locatie, ook dat kan!

Gisteren mocht ik lesgeven op het prachtige kinderdagverblijf 'Bij Boer Dolf' in Nijkerk. Ontzettend leuk om te doen. Voor...